Νέες αποκαλύψεις για μυστικές συμφωνίες σιωπής ανάμεσα σε θύματα του Τζέφρι Έπσταϊν και συνεργάτες του φέρνει στο φως ρεπορτάζ του Business Insider, την ώρα που η έρευνα του αμερικανικού Κογκρέσου εισέρχεται σε κρίσιμη φάση. Στο επίκεντρο βρίσκονται συμφωνίες εμπιστευτικότητας που φέρονται να υπεγράφησαν προκειμένου να αποτραπεί η δημοσιοποίηση καταγγελιών, με τους βουλευτές να εξετάζουν πλέον εάν θα προχωρήσουν σε υποχρεωτικές κλητεύσεις μαρτύρων.
Στο μικροσκόπιο οι συμφωνίες σιωπής
Σύμφωνα με το Business Insider, μέλη της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων έχουν συζητήσει την έκδοση κλητεύσεων σε πρόσωπα που θα μπορούσαν να καταθέσουν για μυστικούς εξωδικαστικούς διακανονισμούς μεταξύ φίλων του Έπσταϊν και κατηγόρων του ([reddit.com](https://www.reddit.com/r/law/comments/1ufaacb/the_secret_settlements_protecting_jeffrey/?utm_source=openai)). Όπως επισημαίνεται, μια κλήτευση θα μπορούσε να υποχρεώσει μάρτυρες να απαντήσουν σε ερωτήσεις ακόμη κι αν έχουν υπογράψει συμφωνία μη αποκάλυψης (non-disclosure agreement), εφόσον υπάρξει η απαιτούμενη πλειοψηφία στην επιτροπή ([reddit.com](https://www.reddit.com/r/law/comments/1ufaacb/the_secret_settlements_protecting_jeffrey/?utm_source=openai)).
Η έρευνα του Κογκρέσου βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και μήνες, με καταθέσεις να δίνονται συχνά κεκλεισμένων των θυρών. Μεταξύ όσων έχουν κληθεί είναι και ο δισεκατομμυριούχος Λέον Μπλακ, ο οποίος κλητεύθηκε να εμφανιστεί εκ νέου στις 16 Ιουλίου και να προσκομίσει τυχόν συμφωνίες εμπιστευτικότητας που είχε υπογράψει με γυναίκες ([cbsnews.com](https://www.cbsnews.com/news/billionaire-leon-black-testify-epstein-panel/?intcid=CNR-01-0623&utm_source=openai)). Η υπόθεσή του θεωρείται ενδεικτική της προσπάθειας των βουλευτών να διερευνήσουν εάν οικονομικοί διακανονισμοί χρησιμοποιήθηκαν για να αποσιωπηθούν καταγγελίες.
Η πολιτική διάσταση
Η πίεση για διαφάνεια εντάθηκε μετά την ψήφιση του Epstein Files Transparency Act, που υπεγράφη σε νόμο τον Νοέμβριο, επιτρέποντας τη δημοσιοποίηση μεγάλου όγκου εγγράφων που σχετίζονται με την ποινική δίωξη του Έπσταϊν και της Γκισλέιν Μάξγουελ ([aljazeera.com](https://www.aljazeera.com/news/2026/2/11/six-men-named-in-us-congress-why-is-so-much-redacted-in-the-epstein-files?utm_source=openai)). Έκτοτε, το Κογκρέσο εξετάζει χιλιάδες σελίδες αρχείων, ενώ βουλευτές και από τα δύο κόμματα δηλώνουν αποφασισμένοι να ρίξουν φως σε ενδεχόμενες ευθύνες τρίτων.
Η ίδια η Μάξγουελ κατέθεσε ενώπιον της Επιτροπής Εποπτείας στις 9 Φεβρουαρίου 2026, σε κλειστή συνεδρίαση, στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής έρευνας ([en.wikipedia.org](https://en.wikipedia.org/wiki/Ghislaine_Maxwell?utm_source=openai)). Η διαδικασία αυτή υπογραμμίζει το εύρος της έρευνας, που δεν περιορίζεται μόνο στον κύκλο των οικονομικών συνεργατών του Έπσταϊν αλλά επεκτείνεται και σε πρόσωπα-κλειδιά του στενού του περιβάλλοντος.
Οικονομικά ίχνη και ευρύτερες συνέπειες
Παράλληλα, στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας δείχνουν την πολυπλοκότητα του οικονομικού δικτύου του Έπσταϊν. Μεταξύ άλλων, έχει αναφερθεί ότι τραπεζικά ιδρύματα κατέγραψαν συναλλαγές άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων ως ύποπτες για την περίοδο από τον Οκτώβριο 2003 έως τον Ιούλιο 2019 ([kesq.com](https://kesq.com/news/national-politics/cnn-us-politics/2026/03/12/longtime-epstein-accountant-takes-questions-from-house-oversight-committee-in-probe-of-late-sex-offender/?utm_source=openai)). Τα δεδομένα αυτά ενισχύουν τα ερωτήματα για το ποιοι γνώριζαν, ποιοι ωφελήθηκαν και ποιοι ενδεχομένως διευκόλυναν τη δράση του.
Το νέο ρεπορτάζ για τις μυστικές συμφωνίες επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τη χρήση νομικών εργαλείων για την προστασία της φήμης ισχυρών προσώπων έναντι της ανάγκης για λογοδοσία. Καθώς η Επιτροπή εξετάζει το ενδεχόμενο περαιτέρω κλητεύσεων, το ερώτημα που κυριαρχεί είναι εάν οι συμφωνίες εμπιστευτικότητας λειτούργησαν ως μηχανισμός συγκάλυψης και εάν μπορούν πλέον να σπάσουν στο όνομα της δημόσιας διαφάνειας.
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση Έπσταϊν εξακολουθεί να παράγει πολιτικούς και κοινωνικούς κραδασμούς, επτά χρόνια μετά τον θάνατό του, με τα θύματα να ζητούν απαντήσεις και το Κογκρέσο να επιχειρεί να χαρτογραφήσει ένα δίκτυο σχέσεων που ξεπερνά τα όρια μιας μεμονωμένης ποινικής υπόθεσης.
