Στις πρώτες ημέρες του πολέμου που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η Τεχεράνη κατέστησε σαφές ότι δεν αντιλαμβάνεται τα κέντρα δεδομένων ως «ουδέτερη» ψηφιακή υποδομή. Αντιθέτως, τα ενέταξε ρητά στη λίστα των «νόμιμων στρατιωτικών στόχων», ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στη σύγχρονη πολεμική αντιπαράθεση, όπου η τεχνητή νοημοσύνη, το cloud και οι υποδομές πληροφορικής βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
Η μετατόπιση αυτή δεν ήταν ρητορική. Στις 3 Μαρτίου 2026, το Ιράν ανακοίνωσε ότι έπληξε δύο κέντρα Amazon Web Services (AWS) στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Μπαχρέιν. Έναν μήνα αργότερα, στις 3 Απριλίου 2026, υποστήριξε ότι στόχευσε και κέντρο δεδομένων της Oracle στα ΗΑΕ. Παράλληλα, τρία κέντρα AWS στα ΗΑΕ επλήγησαν από επιθέσεις με drones, προκαλώντας ζημιές και διακοπές σε διαδικτυακές υπηρεσίες στη Μέση Ανατολή.
Η «στρατιωτικοποίηση» του cloud
Ήδη από τα τέλη Μαρτίου 2026, η ιρανική στρατιωτική ηγεσία είχε δηλώσει ότι κέντρα δεδομένων των AWS, Google και Microsoft που φιλοξενούν αμερικανικά αμυντικά φορτία εργασίας συνιστούν θεμιτούς στόχους βάσει του διεθνούς δικαίου. Το επιχείρημα της Τεχεράνης είναι ότι οι εγκαταστάσεις αυτές υποστηρίζουν στρατιωτικές και πληροφοριακές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και, συνεπώς, χάνουν το καθεστώς πολιτικής προστασίας.
Στις 11 Μαρτίου 2026, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε το Ψήφισμα 2817, καταδικάζοντας τις επιθέσεις κατά κρατών του Κόλπου και καλώντας το Ιράν να σταματήσει τις επιθέσεις του, κάνοντας λόγο για παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Ωστόσο, το μοτίβο κλιμάκωσης είχε ήδη παγιωθεί.
Σύμφωνα με αμερικανικό απολογισμό της 8ης Απριλίου 2026, οι ΗΠΑ έπληξαν περισσότερους από 13.000 στόχους στο Ιράν κατά τις πρώτες 38 ημέρες του πολέμου, εκ των οποίων πάνω από 2.000 αφορούσαν κέντρα διοίκησης και ελέγχου. Η ευρεία χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης για την επιλογή στόχων και τον επιχειρησιακό σχεδιασμό ανέδειξε τον κομβικό ρόλο των ψηφιακών υποδομών στη διεξαγωγή των επιχειρήσεων.
Αντίποινα και «υποδομές-στόχοι»
Η ιρανική στρατηγική βασίστηκε στην αρχή των αντιποίνων: για κάθε πλήγμα σε ιρανικές στρατιωτικές ή κρίσιμες υποδομές, απάντηση σε αμερικανικά συμφέροντα ή σε στρατηγικές υποδομές συμμάχων των ΗΠΑ στην περιοχή. Από τις 7 Ιουλίου 2026, οπότε και αναζωπυρώθηκαν οι εχθροπραξίες, η Τεχεράνη επανέλαβε ότι οποιαδήποτε χώρα επιτρέπει τη χρήση του εδάφους της για επιθέσεις κατά του Ιράν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμος στόχος.
Στο πλαίσιο αυτό, τα data centers αναδείχθηκαν σε «εύκολη λεία»: σταθερές, ενεργοβόρες και απολύτως κρίσιμες εγκαταστάσεις, συχνά σε αστικά ή ημιαστικά περιβάλλοντα. Η προστασία τους από πυραυλικά πλήγματα, drones, κυβερνοεπιθέσεις ή δολιοφθορές απαιτεί πολυεπίπεδη άμυνα, με σημαντικό κόστος.
Οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες
Ο πόλεμος, που διανύει πλέον τον πέμπτο μήνα του, έχει προκαλέσει άνοδο στις τιμές των καυσίμων και αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία. Η στοχοποίηση ψηφιακών υποδομών προσθέτει έναν νέο παράγοντα αβεβαιότητας, καθώς η διακοπή υπηρεσιών cloud μπορεί να επηρεάσει τράπεζες, εφοδιαστικές αλυσίδες, μέσα ενημέρωσης και κρατικές λειτουργίες.
Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια ευρύτερη μεταβολή στο δόγμα του πολέμου: οι γραμμές μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής υποδομής θολώνουν, ιδίως όταν η τεχνολογική υποστήριξη των ενόπλων δυνάμεων βασίζεται σε εμπορικά δίκτυα. Το ερώτημα που αναδύεται δεν είναι μόνο πώς θα προστατευθούν τα data centers, αλλά και αν το διεθνές δίκαιο μπορεί να προσαρμοστεί έγκαιρα σε μια σύγκρουση όπου το «μέτωπο» περνά μέσα από servers και αλγορίθμους.
