Ιερομαράρτυρος Παγκρατίου (επισκόπου Ταυρομενίου), Μεθοδίου (επισκόπου Λάμπης), Μαρτύρων Ανδρέου και Πρόβου, Πατερμουθίου, Φωτίου (κτήτορος της Μονής Ακαπνίου,στη Θεσσαλονίκη), Διονυσίου (του ρήτορος) και Μητροφάνους (του εν Άθω).
Ο Άγιος Παγκράτιος καταγόταν από την Αντιόχεια. Διέθεσε τη μεγάλη περιουσία που είχε κληρονομήσει από τους γονείς του στους φτωχούς και ακολούθησε τον Απόστολο Πέτρο, ο οποίος τον χειροτόνησε επίσκοπο Ταυρομενίου. Είχε το χάρισμα να κάνει θαύματα. Πέθανε διά λιθοβολισμού από τους Ιουδαίους.
Οι Άγιοι Διονύσιος και Μητροφάνης ήταν ασκητές σε ησυχαστήριο της Αγίας Άννης. Ο Μητροφάνης ήταν μαθητής του Διονυσίου. Και οι δύο ασκήτευσαν σε μια σπηλιά. Αργότερα ο Μητροφάνης με απόφαση των πατέρων βγήκε από το Άγιο Όρος και δίδαξε στη γύρω περιοχή. Έπειτα επανήλθε στο Άγιο Όρος, όπου και έζησε μαζί με το γέροντα Διονύσιο ζωή ασκητική. Ο Διονύσιος πέθανε την 9η Ιουλίου 1606 και ο Μητροφάνης λίγο αργότερα.
Ο Ιερομάρτυρας Μεθόδιος καταγόταν από το χωριό Βυζάρι της επαρχίας Αμαρίου στην Κρήτη και το επώνυμό του ήταν Σιλιγάρδος. Ήταν ηγούμενος στη Μονή Ασωμάτων και κατόπιν έγινε επίσκοπος Λάμπης. Από τη θέση αυτή αντιτάχθηκε στις βιαιότητες των Τούρκων και για το λόγο αυτό συνελήφθη. Υπέστη πολλά βασανιστήρια και τελικά θανατώθηκε στις 9 Ιουλίου 1793. Το λείψανό του ενταφιάστηκε κοντά στον τόπο του μαρτυρίου του στο μονύδριο των Ταξιαρχών.
*Τα στοιχεία είναι από το βιβλίο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ εκδόσεις PLS
