Ήρθε λοιπόν ο Daniel Day Lewis για τη φιλανθρωπική του πρεμιέρα και για μία ακόμα φορά με έπιασε θλίψη κάνοντας συγκρίσεις… Τρεις φορές βραβευμένος με Όσκαρ, απλός, συνεπής, προσιτός και στην ώρα του…
Και γύρω γύρω… το γαϊτανάκι της τρελής από ανθρώπους χωρίς ουσία και περιεχόμενο, που προσπαθούν να καλύψουν το κενό τους κάνοντας φασαρία…
Η ποιότητα ενός ανθρώπου φαίνεται πάντα την ώρα της έκθεσης… εκεί θα δείξει την πείνα του… ή την αξιοπρέπειά του… και εκεί θα φανεί αν θα κερδίσει ή θα χάσει… αν θα μπει στο πάνθεον αυτών που μένουν και μετά ή στην κατηγορία ”ξέρεις ποιος είμαι εγώ”.
Να απαντάτε σ’ αυτήν την ερώτηση…
Γιατί, θα έπρεπε;
…Η Κασσάνδρα
