Η γενιά που ενηλικιώθηκε μέσα σε συνθήκες πρωτόγνωρου κοινωνικού περιορισμού φαίνεται πως δεν απομακρύνθηκε τελικά από την κουλτούρα του αλκοόλ, όπως αρχικά εκτιμήθηκε. Η Gen Z, που βρέθηκε στα πρώτα της ενήλικα βήματα εν μέσω πανδημίας, όταν η κοινωνική ζωή είχε ουσιαστικά «παγώσει», δεν γύρισε την πλάτη στο ποτό· απλώς άργησε να φτάσει στο μπαρ.
Τα χρόνια των lockdown, της τηλεκπαίδευσης και της αποστασιοποίησης διαμόρφωσαν μια διαφορετική αφετηρία για τους νέους που γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Σε αντίθεση με προηγούμενες γενιές, που συνέδεσαν την ενηλικίωση με τη νυχτερινή έξοδο, τα φοιτητικά πάρτι και τις κοινωνικές συναναστροφές χωρίς περιορισμούς, η Gen Z βρέθηκε να βιώνει την ενηλικίωση μέσα σε κλειστούς χώρους και ψηφιακές οθόνες.
Η καθυστέρηση της «εισόδου»
Η εικόνα που είχε διαμορφωθεί τα προηγούμενα χρόνια ήθελε τους νεότερους να εμφανίζονται πιο συγκρατημένοι απέναντι στην κατανάλωση αλκοόλ, σε σύγκριση με τους Millennials ή τη Generation X. Ωστόσο, η καθυστέρηση αυτή φαίνεται πως συνδέεται περισσότερο με τις συνθήκες της περιόδου παρά με μια ουσιαστική αλλαγή στάσης.
Με τα μπαρ, τα κλαμπ και τους χώρους διασκέδασης κλειστούς ή να λειτουργούν με αυστηρούς περιορισμούς, οι ευκαιρίες κοινωνικής κατανάλωσης ήταν περιορισμένες. Η Gen Z δεν είχε τον «παραδοσιακό» χώρο κοινωνικοποίησης που λειτουργεί ως πεδίο εξοικείωσης με το αλκοόλ. Καθώς, όμως, η κανονικότητα επανήλθε, οι νέοι άρχισαν σταδιακά να εντάσσονται στη γνώριμη κουλτούρα εξόδου.
Αλλαγή ρυθμού, όχι νοοτροπίας
Το γεγονός ότι η Gen Z άργησε να μπει δυναμικά στη νυχτερινή ζωή δεν σημαίνει ότι απορρίπτει συνολικά την κατανάλωση αλκοόλ. Αντιθέτως, η εικόνα που διαμορφώνεται δείχνει πως η σχέση της με το ποτό εξελίσσεται με διαφορετικό ρυθμό. Η ενηλικίωση δεν συνοδεύτηκε από τις ίδιες τελετουργίες και εμπειρίες που χαρακτήριζαν τις προηγούμενες γενιές.
Παράλληλα, η γενιά αυτή έχει αναπτυχθεί σε ένα περιβάλλον μεγαλύτερης ευαισθητοποίησης γύρω από θέματα ψυχικής υγείας και ευεξίας, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάζει τον τρόπο και τη συχνότητα κατανάλωσης. Η επιλογή για έξοδο και ποτό μοιάζει να είναι περισσότερο συνειδητή και λιγότερο αυτονόητη κοινωνική υποχρέωση.
Οι κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις
Η καθυστερημένη «είσοδος» της Gen Z στην κουλτούρα του μπαρ έχει και ευρύτερες προεκτάσεις. Ο κλάδος της εστίασης και της νυχτερινής διασκέδασης επηρεάστηκε έντονα από την πανδημία και παρακολουθεί στενά τις τάσεις κατανάλωσης των νεότερων ηλικιών. Η σταδιακή επιστροφή τους στους χώρους διασκέδασης αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την ανάκαμψη.
Την ίδια στιγμή, το φαινόμενο αυτό αναδεικνύει πώς μια ολόκληρη γενιά μπορεί να διαμορφώσει διαφορετικές συνήθειες όχι από επιλογή, αλλά λόγω συγκυριών. Η Gen Z δεν αποστασιοποιήθηκε από το αλκοόλ· απλώς η συγκυρία της πανδημίας μετέθεσε χρονικά την επαφή της με μια πρακτική που παραδοσιακά συνδέεται με τη μετάβαση στην ενήλικη ζωή.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχύτητα, οι κοινωνικές συμπεριφορές δεν εξαφανίζονται απαραίτητα — συχνά απλώς μετασχηματίζονται. Και στην περίπτωση της Gen Z, η πορεία προς το μπαρ φαίνεται πως δεν ακυρώθηκε, αλλά καθυστέρησε.



















