Ένα «φρένο έκτακτης ανάγκης» στη νομοθετική παραγωγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζητούν Γερμανία, Ιταλία και Βέλγιο, ανεβάζοντας τον πήχη μιας συζήτησης που επανέρχεται με ένταση στις Βρυξέλλες: πόση ρύθμιση είναι αναγκαία για να προστατεύεται η ενιαία αγορά και πόση μετατρέπεται σε βάρος για την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Οι τρεις χώρες πιέζουν για τη μείωση της νομοθεσίας της ΕΕ που θεωρούν ότι επιβάλλει περιττή γραφειοκρατία στις επιχειρήσεις. Η πρόταση αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο πολιτικών ισορροπιών και αντιδράσεων, καθώς θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αμφιλεγόμενο ζήτημα στη σύνοδο κορυφής των ηγετών της ΕΕ αυτή την εβδομάδα στις Βρυξέλλες.
Τι ζητούν και γιατί τώρα
Σύμφωνα με το σκεπτικό των τριών χωρών, ο όγκος και η ταχύτητα με την οποία παράγεται ευρωπαϊκή νομοθεσία, σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις συμμόρφωσης, δημιουργούν πρόσθετο διοικητικό κόστος – ιδίως για τις μικρότερες επιχειρήσεις και για κλάδους που ήδη βρίσκονται υπό πίεση από το διεθνές περιβάλλον ανταγωνισμού.
Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Η κορυφαία πολιτική ατζέντα της ΕΕ κινείται ανάμεσα σε δύο παράλληλες ανάγκες: από τη μία, την προώθηση κανόνων που διασφαλίζουν κοινά πρότυπα λειτουργίας στην ενιαία αγορά και, από την άλλη, την προσπάθεια να περιοριστούν τα εμπόδια που –κατά ορισμένες κυβερνήσεις– επιβραδύνουν επενδύσεις, καινοτομία και καθημερινές επιχειρηματικές αποφάσεις.
Το διακύβευμα στη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες
Το αίτημα για «φρένο έκτακτης ανάγκης» αναμένεται να δοκιμάσει τη δυνατότητα των 27 να καταλήξουν σε κοινό βηματισμό. Η σύνοδος κορυφής των ηγετών της ΕΕ αυτή την εβδομάδα στις Βρυξέλλες προδιαγράφεται ως κρίσιμη, καθώς τέτοιες παρεμβάσεις αγγίζουν τον πυρήνα της ευρωπαϊκής θεσμικής λειτουργίας: ποιος αποφασίζει, πόσο γρήγορα και με ποια κριτήρια μπορεί να επιβραδύνεται ή να αναθεωρείται ένα νομοθετικό πρόγραμμα.
Η συζήτηση, ωστόσο, δεν αφορά μόνο τεχνικές λεπτομέρειες. Αγγίζει και το πολιτικό μήνυμα προς επιχειρήσεις και πολίτες για το αν η Ένωση προτάσσει την απλούστευση ή, αντίθετα, διατηρεί ένα πλαίσιο που πολλοί περιγράφουν ως πολύπλοκο και δύσχρηστο.
Πιθανές συνέπειες και οι γραμμές αντιπαράθεσης
Μια τέτοια πρόταση είναι πιθανό να ανοίξει μέτωπα. Από τη μία πλευρά, υποστηρικτές της μείωσης της γραφειοκρατίας θα επιχειρηματολογήσουν ότι η ανταγωνιστικότητα απαιτεί λιγότερους κανόνες, λιγότερες διαδικασίες και ταχύτερη λήψη αποφάσεων. Από την άλλη, όσοι ανησυχούν για τις επιπτώσεις μιας «επιβράδυνσης» της νομοθεσίας θα επισημάνουν ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες συχνά στοχεύουν στη διασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού και στην αποφυγή κατακερματισμού της αγοράς.
Σε κάθε περίπτωση, το βέβαιο είναι ότι η πρωτοβουλία Γερμανίας, Ιταλίας και Βελγίου επαναφέρει στο προσκήνιο ένα διαχρονικό δίλημμα της ΕΕ: πώς μπορεί να παραμείνει ρυθμιστική δύναμη με ενιαία πρότυπα, χωρίς να μετατρέπεται σε μηχανισμό που οι ίδιες οι επιχειρήσεις αντιλαμβάνονται ως πηγή περιττής γραφειοκρατίας. Η απάντηση θα αναζητηθεί, με πολιτικό κόστος και διαπραγματεύσεις, στη σύνοδο κορυφής αυτής της εβδομάδας στις Βρυξέλλες.


















