Μετά από σχεδόν δέκα χρόνια απουσίας από την Ελλάδα, ο Kwangbok Rhee επιστρέφει φέρνοντας μαζί του ένα νέο καλλιτεχνικό υλικό «από την Κορέα»: μία σειρά από 36 φρέσκα μήλα. Η επιστροφή του αποκτά ιδιαίτερο βάρος για την εγχώρια πολιτιστική σκηνή, καθώς συνδέεται με το άνοιγμα ενός νέου κύκλου δουλειάς του, αλλά και με το συμβολικό φορτίο που μπορεί να φέρει ένα τόσο καθημερινό αντικείμενο όταν μεταφέρεται ως έργο ή ως χειρονομία μέσα στο πλαίσιο της σύγχρονης τέχνης.
Η είδηση για τη νέα αυτή σειρά τοποθετείται χρονικά στη συγκυρία της επανεμφάνισής του στη χώρα, σε μια περίοδο όπου οι ανταλλαγές μεταξύ καλλιτεχνών και σκηνών από διαφορετικές γεωγραφίες εντείνονται. Το γεγονός ότι τα μήλα είναι «φρέσκα» και αριθμημένα σε συγκεκριμένο σύνολο —36— δίνει εξαρχής έναν σαφή άξονα: πρόκειται για μια δουλειά που δεν αφήνει περιθώριο για αοριστίες, αλλά στηρίζεται στη μετρημένη ποσότητα και στη φυσική παρουσία ενός υλικού που φθείρεται, αλλάζει και απαιτεί διαχείριση.
Μια επιστροφή μετά από σχεδόν δέκα χρόνια
Η επιστροφή του Kwangbok Rhee στην Ελλάδα μετά από σχεδόν δέκα χρόνια επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα της συνέχειας και της τομής: τι αλλάζει σε έναν καλλιτέχνη έπειτα από μια τόσο μεγάλη χρονική απόσταση και πώς μεταφράζεται αυτό σε νέο έργο όταν η βάση παραγωγής του βρίσκεται εκτός χώρας. Το ότι η σειρά έρχεται «από την Κορέα» υπογραμμίζει πως η δουλειά δεν γεννιέται αποκομμένη από το περιβάλλον της, αλλά μεταφέρεται ως αποτέλεσμα μιας διαδρομής και ενός συγκεκριμένου τόπου.
Σε πρακτικό επίπεδο, η μεταφορά ενός τέτοιου υλικού στην Ελλάδα ενσωματώνει μια σειρά από δεδομένα: την ίδια τη διαδικασία μετακίνησης, το χρονικό όριο που έχει το «φρέσκο», αλλά και το πώς ένα σύνολο αντικειμένων μπορεί να λειτουργήσει ως ενιαία πρόταση. Η επιλογή των 36 μήλων, πέρα από το προφανές του αριθμού, δημιουργεί ένα σαφές πλαίσιο παρουσίασης: σύνολο, σειρά, ρυθμός και επανάληψη.
36 φρέσκα μήλα ως καλλιτεχνική χειρονομία
Το μήλο, ως αντικείμενο οικείο και φορτισμένο πολιτισμικά, μπορεί να κινηθεί ανάμεσα σε πολλές αναγνώσεις: από το καθημερινό και το βρώσιμο, έως το συμβολικό και το τελετουργικό. Σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον, η «σειρά από 36 φρέσκα μήλα» λειτουργεί ως δήλωση υλικότητας: δεν πρόκειται για εικόνα ή αναπαράσταση, αλλά για φυσικό αντικείμενο που υπάρχει στον χώρο, με όλες τις συνέπειες της φθοράς του.
Αυτό ακριβώς το στοιχείο —η φρεσκάδα— δημιουργεί και ένα σαφές χρονικό πλαίσιο θέασης: το έργο δεν μένει αμετάβλητο. Αντιθέτως, η παρουσία του υποδηλώνει μεταβολή, ένα «τώρα» που περνά. Με την έννοια αυτή, η σειρά δεν είναι μόνο ένα σύνολο αντικειμένων, αλλά και ένα γεγονός που εκτυλίσσεται.
Τι σημαίνει για την εγχώρια σκηνή
Η επιστροφή του Kwangbok Rhee εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για το πώς η ελληνική πολιτιστική σκηνή συνδέεται με καλλιτεχνικές πρακτικές που αναπτύσσονται εκτός συνόρων και επιστρέφουν ως εμπειρία, υλικό και ιδέα. Το στοιχείο της μεταφοράς —από την Κορέα στην Ελλάδα— δεν είναι απλώς γεωγραφική λεπτομέρεια, αλλά μέρος της ίδιας της αφήγησης του έργου.
Σε μια εποχή όπου η τέχνη συχνά στρέφεται σε ψηφιακές μορφές, η επιλογή ενός υλικού τόσο απλού και φθαρτού επαναφέρει στο κέντρο τη σωματικότητα και τη σχέση του κοινού με τον χώρο. Και αυτή ακριβώς η επιστροφή, μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, έρχεται να υπενθυμίσει ότι οι πιο δυνατές χειρονομίες μπορούν να ξεκινούν από κάτι απολύτως καθημερινό — ακόμη κι από 36 φρέσκα μήλα.


















