Μετωπική παρέμβαση στη συζήτηση για το θεσμικό πλαίσιο του εξωδικαστικού μηχανισμού επιχειρεί η ΕΛΑΣ, θέτοντας ως άμεση πολιτική προτεραιότητα την «εδώ και τώρα την κατάργηση του άρθρου 15». Όπως υπογραμμίζει, το συγκεκριμένο άρθρο μετατρέπει «τη ρύθμιση του εξωδικαστικού σε τίτλο εκτελεστό στα χέρια των funds», εξέλιξη που —κατά την ίδια— αλλάζει δραστικά τους όρους ισορροπίας ανάμεσα σε οφειλέτες και πιστωτές.
Η τοποθέτηση έρχεται σε μια συγκυρία όπου το ζήτημα της διαχείρισης ιδιωτικού χρέους παραμένει στο επίκεντρο της δημόσιας αντιπαράθεσης. Στο επίκεντρο βρίσκεται το ερώτημα για το ποιος, πώς και με ποια εργαλεία αποκτά δικαιώματα άμεσης εκτέλεσης, ειδικά όταν στην εξίσωση εμπλέκονται funds, τα οποία έχουν ήδη πρωταγωνιστικό ρόλο στο πεδίο των απαιτήσεων και των ρυθμίσεων.
Η απαίτηση για το άρθρο 15 και το διακύβευμα
Σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, το άρθρο 15 δεν αποτελεί τεχνική λεπτομέρεια, αλλά κρίσιμο κρίκο που καθορίζει την πρακτική λειτουργία του εξωδικαστικού. Με τη διατύπωση που καταγγέλλει, η ρύθμιση του εξωδικαστικού μετατρέπεται σε «τίτλο εκτελεστό στα χέρια των funds», γεγονός που, όπως σημειώνει, μπορεί να ενισχύσει την πίεση σε δανειολήπτες και οφειλέτες, καθώς ένα συμφωνημένο πλαίσιο ρύθμισης αποκτά χαρακτήρα άμεσης εκτελεστότητας.
Στο δημόσιο διάλογο, η εκτελεστότητα ενός τίτλου συνδέεται με την δυνατότητα λήψης μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, κάτι που ανεβάζει το διακύβευμα για όσους προσφεύγουν στον εξωδικαστικό ως λύση αποφόρτισης. Η ΕΛΑΣ, με την κατηγορηματική αναφορά της, επιχειρεί να αναδείξει ότι το εργαλείο που παρουσιάζεται ως ρύθμιση μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να λειτουργήσει ως μοχλός επιτάχυνσης απαιτήσεων υπέρ των funds.
Πολιτική πίεση και επόμενες κινήσεις
Η διατύπωση «εδώ και τώρα» αποτυπώνει πρόθεση κλιμάκωσης και άμεσης πολιτικής πίεσης, με στόχο να τεθεί το ζήτημα στο επίκεντρο της κοινοβουλευτικής και δημόσιας ατζέντας. Η παρέμβαση της ΕΛΑΣ εντάσσεται σε μια ευρύτερη αντιπαράθεση για το πώς διαμορφώνεται η ισορροπία προστασίας οφειλετών έναντι των μηχανισμών είσπραξης και διαχείρισης απαιτήσεων.
Σε πρακτικό επίπεδο, η εξέλιξη αυτή αναμένεται να εντείνει τη συζήτηση γύρω από τις ασφαλιστικές δικλίδες του εξωδικαστικού και την ανάγκη να αποσαφηνιστεί ο ρόλος των funds στο στάδιο μετά τη ρύθμιση. Εφόσον η κατάργηση του άρθρου 15 τεθεί ως κεντρικό αίτημα, το επόμενο διάστημα θα κριθεί από το κατά πόσο θα βρεθούν πολιτικές συγκλίσεις ή αν η σύγκρουση θα μεταφερθεί στο πεδίο των θεσμικών αλλαγών.
Με δεδομένο ότι το ιδιωτικό χρέος και οι ρυθμίσεις του παραμένουν από τα πιο ευαίσθητα κοινωνικοοικονομικά μέτωπα, η παρέμβαση της ΕΛΑΣ λειτουργεί ως προειδοποίηση: ο τρόπος που «κλειδώνει» μια ρύθμιση μπορεί να είναι εξίσου καθοριστικός με τους όρους της, ιδίως όταν ο τελικός κάτοχος του «τίτλου εκτελεστού» είναι, όπως τονίζεται, «στα χέρια των funds».




















